Elkaar zien


Jij als ouder wilt graag verbinding met je kind. Je wilt dat je kind naar jou luistert en met je meewerkt. Je wilt gezien worden en niet het gevoel krijgen dat je een meubelstuk bent.

Je kind wil dat jij jezelf bent. Authentiek. Dat je je niet kleiner, groter of anders voordoet dan je bent. Het wil beslist niet dat je je verstopt en onduidelijk bent. Je kind wil jou zien en door jou gezien worden.

Als je echt oog hebt voor elkaar, kun je je kind grootbrengen zonder straffen, dreigen, belonen en andere opvoedtrucjes. Ik help je stap voor stap dit te bereiken.

Eenjarig meisje kijkt uit raam jaren '60

Ooit was ik klein

Als kind van één wurmde ik me onder het tuinhek door. Zo ontsnapte ik uit de tuin. Als peuter ging ik op stap met de andere kinderen uit het dorp. We klommen op hooizolders om jonge katjes te zoeken. Speelden op bouwterreinen. Risicovol spelen was de norm.

Toen werd ik groot

Ik werd een brave, oplettende scholiere. Het ondernemende verdween stukje bij beetje onder een dikke laag opvoeding, angst en socialisering.  Maar het zat er nog wel.  Mijn nieuwsgierigheid was direct gewekt toen ik een artikel las over de Hongaarse kinderarts en pedagoge Emmi Pikler. Het voelde als thuiskomen, zo kloppend. Dat was in 1998. Haar visie -respect voor en vertrouwen in de eigen ontwikkeling van het kind- was in Nederland nauwelijks bekend.

Lange gesprekken met vrienden volgden. We probeerden de ideeën van Pikler in de praktijk te brengen. Hiervoor was het nodig veel uit onze eigen opvoeding af te leren. Allerlei gedachten en oordelen over kinderen, die ons met de paplepel waren ingegoten. We moesten opnieuw vertrouwen krijgen in de competentie van het kind.  Ik stapte uit het onderwijs en werd gastouder. Mijn eigen zoon, geboren in 2002, werd mijn 'Piklerkind'. Wat heb ik veel van die jongen geleerd!

Gastouder

Als gastouder zag ik de worstelingen tussen kinderen en ouders. Moeders die wanhopig werden van het huilen van hun baby. Peuters die moeite hadden met overgangen. Wegrenden zodra ze hun jas en schoenen zagen. Ouders die alles uit de kast trokken om hun kind te laten eten of slapen.

Langzaam groeide het idee om iets met baby's, dreumesen én ouders samen te doen. In 2014 startte ik de eerste Ouder&Kindspeelgroep in Noord-Nederland.

Hoe het begon

Een klein groepje in Roden. Vijf kindjes, vijf moeders. Ik had geen idee hoe het verder zou gaan. Na de eerste ronde wilden ze tot mijn verrassing nog een keer meedoen.

Inmiddels zijn we zeven jaar verder. De speelgroepen bloeien in Groningen, Peize, Assen en Borger. Uit het hele land, en daarbuiten, komen mensen inspiratie opdoen. Kinderopvangmanagers, pedagogisch medewerkers, babytherapeuten, kinderverpleegkundigen enz.

Vrouw opvoedcoach Visjeinhetwater op bankje in park Groningen

Nu ben ik oud en (eigen)wijs ;-)

Ik geniet van mijn kleinzoon van twee. Wat een competente en sociale kleine man! Hij leert en groeit razendsnel. Zoals alle baby's, dreumesen en peuters.

Ik heb stapels boeken over kinderen gelezen. Maar het meeste leer ik door aandachtig naar ze te kijken. Ik krijg er nooit genoeg van om hun spel te volgen. Me af te vragen wie er schuilgaat achter hun levendige ogen. Ik help je graag om meer te zien van hun wondere wereld.